Het verhaal van Marie en Lucas, Jonas en ... Jacky

Het verhaal van Marie en Lucas, Jonas en ... Jacky

Marie liet zich doen. Marie knikte vaak van ja, ook als het nee was of misschien. Er was de moeilijke relatie met Luc, die haar vernederde en koeioneerde. Door haar meegaande aard en onzekerheid, maar vooral ook omwille van hun zevenjarig zoontje Lucas, onderging ze hem veel te lang.

Dan kwam ze Jonas tegen. Een ware coup de foudre. Hun vrienden zien de vonken ervan afspatten, maar waarschuwen. Jonas is een goeie gast, maar ongedurig. Lange relaties zijn aan hem niet besteed. Om maar te zwijgen van het feit dat hij momenteel in zijn auto woont. Hij werd door zijn zus buitengezet, heeft schulden. De schuldbemiddelaar laat hem bitter weinig ademruimte. De enige constante in zijn leven is Jacky, een aanhankelijke Havanezer.

Een tijdlang zien Marie en Jonas elkaar in het geniep. Totdat Marie alles opbiecht aan Luc. Ze moet eruit. Ze neemt Lucas mee en vertrekt naar haar ouders. Dat is een tijdelijke oplossing. Marie wil bovenal bij Jonas zijn. Maar hoe? De stress bezorgt haar acute migraineaanvallen. Dan kunnen ze terecht in het huisje van een vriendin, die eigenlijk bij haar partner woont. Eindelijk stabiliteit. Alles valt in de plooi. Jonas is goed voor haar en voor Lucas. Ze brengen het beste in elkaar naar boven.

De wijkagent belt aan. Die had gezien dat het huis niet langer leegstaat. Jonas valt uit de lucht, weet zich geen houding te geven, en stemt toe om zich in de woning te domiciliëren. Maar de ziekte-uitkering van de officiële bewoonster staat of valt met haar statuut als alleenstaande. Jonas brengt dit in het gedrang. Zij is woest en laat aan de gemeente weten dat Jonas ‘op doortocht’ is, – eigenlijk een accurate beschrijving van de afgelopen jaren – en snel weer vertrekt.

Via het OCMW waar Marie budgetbegeleiding is opgestart, wordt er gezocht naar een oplossing. Er is toevallig een crisiswoning vrij, maar niet voor Jacky… Het huurcontract staat geen huisdieren toe. Elien, de sociaal werker van Marie, heeft geen keuze.

Jonas en Marie zijn verslagen. Zonder Jacky kan Jonas niet mee. Marie voelt een migraineaanval opkomen. Met alles wat er op het spel staat, stelt Elien voor dat ze een brief schrijven naar het Bijzonder Comité Sociale Dienst. Zij zal die dan voorlezen. Samen met een vrijwilliger, die hen al langer opvolgt, kruipen Jonas en Marie in de pen:

“Jacky is al 4 jaar bij mij. We hebben samen enorm veel meegemaakt. Ik heb geen contact meer met mijn ouders. Met mijn zus wringt het. Met relaties liep het sowieso altijd moeilijk. Vrienden lieten me in de steek. Jacky was de enige constante, de enige stabiliteit. Door de collectieve schuldenregeling moeten Marie, Lucas, en ik nu met bijzonder weinig rondkomen. Allemaal dingen die voor mij beslist werden, waar ik gaan vat op had of heb. Jacky werd op die manier het enige stukje van mijn leven dat ik zelf onder controle heb. Jacky stelde geen voorwaarden, welke stommiteiten ik ook uithaalde. Zelfs wanneer ik dakloos was en in mijn auto sliep, bleef hij. Hij is bijna als een kind voor mij.”

Een week later krijgen Marie en Jonas te horen dat ze de noodwoning kunnen betrekken, mét Jacky. Een nieuwe start, weg uit de radeloosheid. Met hulp van het OCMW vinden ze later een eigen appartement. Jonas is inmiddels schuldenvrij.

Het verhaal van Marie en Lucas, Jonas en ... Jacky

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x